Historia Warszawy

Przypisy

  1. Aleksander Janowski: Warszawa. Poznań: Wydawnictwo Polskie R. Wegnera, 1930, ss. 38-39. 
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11 2,12 2,13 2,14 2,15 2,16 2,17 2,18 2,19 2,20 Marian Marek Drozdowski, Andrzej Zahorski: Historia Warszawy. Warszawa: Wydwnictwo Jeden Świat, 2004, ss. 10, 11, 20, 21, 263, 271, 279, 289, 291, 316, 324, 328, 329, 342, 369, 425, 436-445. ISBN 83-89632-04-7. 
  3. Rozwój przestrzenny Warszawy. W: Andrzej Rottermund, Jerzy Łoziński: Katalog zabytków dzieł sztuki. Miasto Warszawa. Część I. Stare Miasto. Warszawa: Wydawnictwo Artystyczne także Filmowe, 1993, s. 40. ISBN 83-2210-628-9. 
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Aleksander Janowski: Warszawa. Poznań: Wydawnictwo Polskie R. Wegnera, 1930, s. 37. "Jakie było jego imię, jest dozwolone snuć przypuszczenie, że brzmiało ono Warsz, tudzież siedziba jego miała nazwę dzierżawczą "Warszowa", jako np. miejsce zamieszkania kowala – to kowalowa, wypas lukasza – łukaszowa itp. Wniosek taki ma poważne utwierdzenie wewnątrz tem, że wszystkie łacińskie dokumenty używają formy "Varsovia", nie zaś Varsavia, natomiast francuskie ton nazwy dzisiejszej stolicy jest do obecnie Varsovie, nie zaś Varsavie. Imię Warsz jest to wyciąg od czasu Warcisław, jako Janusz od momentu Janisław, czyli Bogusz odkąd Bogusław". 
  5. 5,0 5,1 Jan Wroniszewski: Ród Rawiczów. Współrodowcy Warszowiców także Grotowiców. Toruń: Towarzystwo Naukowe wewnątrz Toruniu, 1994, s. 107. ISBN 83-8519-692-7. 
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 6,6 Nowa Encyklopedia Powszechna PWN. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 2004, ss. 491-494 (tom 8). ISBN 83-0114-187-5. 
  7. Warszawa do wnętrza latach 1526-1795, Warszawa 1984 ISBN 83-01-03323-1, s. 13.
  8. 8,0 8,1 Leszek Wysznacki: Warszawa zbrojna 1794-1918, 1939-1945. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1979, s. 37. 
  9. Bogusław Kopka: Nieznany KL Warschau. Rzeczpospolita, 22.09.2007. 
  10. Obejmujące zasięgiem pierwotną lokalizację obozu w środku rejonie ulic Zamenhofa, Okopowej, Wołyńskiej, Ostrowskiej, Glinianej także okręg wzdłuż ulicy Gęsiej (tzw. Gęsiówki) [1][2] [3]
  11. Niektóre szacunki, niepotwierdzone jak dotąd na wskroś większość historyków, mówią chociażby o 200 000 pomordowanych do wnętrza obozie KL Warschau
  12. 12,0 12,1 12,2 12,3 12,4 Jerzy S. Majewski, Tomasz Markiewicz: Warszawa nieodbudowana. Warszawa: Wydawnictwo DiG, 1998, ss. 13-22. ISBN 83-7181-027-X. 
  13. 13,0 13,1 Marek Getter: Straty ludzkie oraz materialne w środku powstaniu warszawskim. Instytut Pamięci Narodowej, 2004. 
  14. "Straty wojenne Warszawy 1939-1945. Raport" Zespół Doradców Prezydenta miasta stołecznego Warszawy, Warszawa, 2004
  15. Plan zbiorowy Warszawy. Warszawa: Prezydium Rady Narodowej miasta stołecznego Warszawy, 1965, ss. 7-8. 
  16. Historia Telewizji Polskiej. Telewizja Polska, 2008.