Miasto powstało najprawdopobniej na przełomie XIII plus XIV wieku, uzyskując lokację ok. 1300 roku, jednakowoż nie zachował się żaden reportaż lokacyjny Warszawy. Wowczas na obszarze ok. 20 hektarów, uformowała się Stara Warszawa. Wiadomo również, że Warszawę założono na mało co chełmińskim, i zasadźcami była zgrupowanie majętnych kupców, których Bolesław II sprowadził najprawdopodobniej z Torunia[3]. Nadana wskroś nich miano (pierwotnie Warszowa[4] czy Warszewa) pochodzi odkąd rycerza z rodu Rawów (Rawiczów) o imieniu Warsz[4] (będącego skrótem odkąd imienia Warcisław[4]), do którego należała wieś z XII innymi słowy XIII wieku, leżąca wewnątrz obrębie dzisiejszego Mariensztatu. Pierwotne dźwięk nazwy Warszowa, potwierdzają ponadto dokumenty łacińskie (w których używa się formy Varsovia, zamiast Varsavia), dodatkowo francuskie (gdzie występuje miano Varsovie, nie zaś Varsavie)[4].
Badacz dziejów Rawiczów, Jan Wroniszewski, określa opinia Warsz w charakterze charakterystyczne na rzecz tego rodu także uniwersalnie wskroś niego używane do wnętrza wiekach średnich plus wywodzi więc nazwę Warszawy, wewnątrz poświęconej Rawiczom monografii (Ród Rawiczów, Toruń, 1994[5]) napisał m.in.: W 1381 r. Goworek Kurzeski, cześnik rawski dodatkowo sochaczewski, zbytnio zgodą żony Katarzyny dodatkowo synów Goworka oraz Bartłomieja, sprzedał zbytnio 115 kop groszy wieś Solec mieszczaninowi warszawskiemu Piotrowi. Przy dokumencie wystawionym wtedy wskroś Goworka znajduje się jego stempel z herbem Rawa. (...) Solec będący przedmiotem powyższej transakcji to początkowo wieś parafialna Warszawy. Fakt posiadania na wskroś Rawiczów Solca, w jednym rzędzie nazwy Warszawa pochodzącej od chwili imienia Warsz, wskazuje że ponadto te druga teren zabudowany należała do omawianego rodu.[5]